Meester van het licht

Het doet een beetje pijn. Er hangt geen echte Vermeer in onze stad. Toch kun je in Delft veel over de meester leren, in het Vermeer Centrum. ‘Ik kijk nu heel anders naar zijn schilderijen.’

Achter de statige gevel van de Sint-Lucasgilde huist een educatief centrum. Het wordt met veel liefde gerund door een directeur en tachtig vrijwilligers, waaronder Helen de la Croix. ‘Johannes Vermeer was hoofd van het gilde dat in het gebouw zat…’ vertelt ze. Helen schildert graag en steekt haar bewondering voor Vermeer niet onder stoelen of banken. ‘De techniek die hij gebruikt is zo knap. Zie je het licht op die gezichten? Die doorschijnende kap? Die verfijning? Ik kan blijven koekeloeren, hoe hééft hij dat gedaan?’

In het centrum hangt van elk Vermeer-schilderij een reproductie. Dat geeft een goed overzicht. Bepaalde voorwerpen komen bijvoorbeeld steeds terug. Die kan en die citroen… verwijzen ze naar een romantische liefde of een onbetrouwbare vriendschap?

In een speciale lichtstraat ervaar je het effect van lichtinval en reflectie. En je ontdekt hoe de schilder zijn verf mengde. Helen: ‘De kleuren die hij gebruikt zijn schitterend. Kijk, dat kenmerkende blauw wordt gemaakt van deze steen: lapis lazuli, uit Afghanistan. Erg kostbaar destijds. Nog steeds, denk ik, want laatst was deze steen gestolen. Alle vrijwilligers waren onthutst. Ik hoop maar dat iemand hem gebruikt om iets moois te maken….’

Het centrum wil ook mensen inspireren om iets nieuws te creëren. Zo hangt er een indrukwekkende foto van Jenny Boot: ‘Black girl with pearl.’ Helen: ‘Het werkt verstillend, net als een echte Vermeer.’

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *